Je moet een profiel aanmaken om op de PlayStation Community te reageren, te antwoorden en posts leuk te vinden
Meld je aan of maak een account aan op PSN om commentaar te geven, te reageren en te liken op de Playstation Community
 
 

PlayStation Community

Mocht je hulp nodig hebben, dan kun je hier terecht

 
 

[Community review] Back in 1995

Created 02/06/2019
1 Replies

original

  • Alone in the Dark gevoel
  • Nostalgie

 original

  • Wel heel erg retro
  • Alles wat gaming in de jaren ’90 slecht maakte
  • Matig verhaal

Beschrijving in store:

Back in 1995 is een terugkeer naar de overlevingshorror en mysteriegames van de 32-bitsgeneratie van halverwege de jaren ‘90, en herschept trouw alles van dit allesbehalve vergeten tijdperk van games

 

Wordt meegenomen in een zowel concrete als onduidelijke wereld, waarin je het mysterie dient te ontrafelen rondom de verdwijning van jouw dochter, de catastrofe die de stad deed opschrikken, en waarom je hebt besloten eindelijk terug te keren.

Kenmerken:

  • Verdwaal in de nostalgische wereld van retro 3D graphics, inclusief modellen van lage resolutie, texture warping, CRT emulatie, en vaste CCTV-stijl camerahoeken.
  • Maak contact met een cast van beschadigde karakters, wiens bedoelingen je nooit echt kunt weten.
  • Los het mysterie op van jezelf, jouw dochter, en wat er met de stad is gebeurd.

Met dit Cross-Buy-product mag je zowel de PS4- als de PS Vita-versie downloaden.

Introductie:

Back in 1995 doet meteen vanaf de start al denken aan lang vervlogen tijden, namelijk die van de eerste Alone in the Dark. In die periode stond 3D graphics nog in de kinderschoenen, en werd er eigenlijk voor het eerst geëxperimenteerd met polygonen om een 3D omgeving weer te geven, waar je vrijelijk doorheen kon lopen. Helaas was de hardware destijds nog niet zo ver gevorderd, waardoor we geconfronteerd werden met ‘low-poly’ omgevingen die vervormden zodra het perspectief iets wijzigde, en karakters die eigenlijk niet te onderscheiden waren, omdat ze vooral uit grote driehoeken bestonden. Minecraft zeg maar, maar dan met een kwart van het detail.

Het was de opmaat naar grote dingen die gingen komen, want zonder deze low-poly tijd hadden we nooit een Tomb Raider gehad, en had Lara Croft nooit haar iconische punt-borsten gehad, waar menige puber helemaal wild van werd destijds.

Back in 1995 is een eerbetoon aan deze periode, en probeert jong en oud de aantrekkelijkheid van games als Alone in the Dark te laten zien. Helaas is dat niet helemaal gelukt, en worden we geconfronteerd met een game die eigenlijk precies het tegenovergestelde aantoont: 1995 is geweest, en daar mogen we heel erg dankbaar voor zijn, maar het verleden kan je maar beter laten rusten.

Gameplay

Dat valt al meteen op bij de gameplay. Zodra je de controle over je karakter (genaamd Kent) krijgt, kan je rondlopen. Dat gaat niet zoals we tegenwoordig gewend zijn, maar met klassieke tank-besturing, je karakter kan naar voren, naar achteren, en kan draaien, alsof je een tank (of auto) bestuurt. Strafing, een zijstapje maken dus, is er niet bij. Binnen enkele minuten verfoei je deze design-keuze, en dit is niet aanpasbaar in de opties.

Ook het camera-standpunt helpt niet echt. Net als in Alone in the Dark, wordt de gameplay uit verschillende vaste standpunten getoond, waarbij geschakeld wordt afhankelijk van waar je je bevindt. Dat werkt niet alleen desoriënterend, maar het verhult ook regelmatig belangrijke objecten, die dan net om het hoekje liggen. Als je dan niet ver genoeg loopt, ontdek je deze belangrijke objecten dus niet.

Vijanden zijn er ook, en wel in de vorm van een soort vreemd gevormde, onherkenbare vleesklompen. Die kan je te lijf met je steeksleutel, of met geweren die je onderweg vindt. Door het camerastandpunt, en de lage resolutie, is het nog helemaal niet makkelijk om met je steeksleutel de juiste richting in te slaan, en dat is wel noodzakelijk als je het wil overleven.

En overleef je het niet, dan is het te hopen dat je je game gesaved hebt, want ook dat is old-scool: geen checkpoints, maar manueel opslaan op vaste punten, te weten bij PCs die je onderweg tegenkomt. Als je pech hebt, kan je dus zo een heel eind voortgang verliezen, en opnieuw moeten doen. En dat is één keertje nog wel te doen, maar als je dat vaker overkomt, heb je al snel de neiging om er de brui aan te geven.

En op één van dat soort momenten drong mij de vraag op: Wáárom speel ik dit spel eigenlijk? Het antwoord is natuurlijk ‘Voor jullie’, zodat jullie deze review kunnen lezen, en weten of je dit spel moet kopen.

Maar, als ik deze game niet zou reviewen, zou ik dan nog doorspelen? En het ontnuchterende antwoord is: Nee. Vroeger zou ik alle ellende van de gameplay, de savegames en de pijnlijke graphics hebben geaccepteerd, en hebben doorgezet, maar anno 2019 hebben we ervaren hoe gaming geëvolueerd is, en hoe ongelofelijk veel beter alles geworden is. En nee, ik verlang echt niet terug naar die tijd.

Conclusie

Eigenlijk moeten we Ratalaika Games dankbaar zijn voor ‘Back in 1995’. Deze game rekent genadeloos af met elke nostalgie die iemand zou kunnen hebben voor de tijd waarin het aantal polygonen op scherm op een hand te tellen waren, savegames alleen op specifieke plekken beschikbaar waren, en lichaamsvormen bestonden uit ondefinieerbare vlakken, en we ons als een tank door het spel voortbewogen. Na het spelen van ‘Back in 1995’ ben je weer blij als je Spider-Man mag opstarten, om vrijelijk door een stad als New York mag zwieren, of de hele tijd kan gaan straffen in de nieuwste Call of Duty.

1995 was een mooie tijd, en essentieel in de ontwikkeling van gaming op heel veel fronten, maar die tijd is geweest, en het was goed.

Back in 1995 is aangeboden door Ratalaika Games.

0 0

Thread Replies

  • TheMerovingian

    05/06/2019

    TheMerovingian 05 June, 2019 @ 21:36
    Leek me een leuk spel (helemaal na de Alone in the Dark verwijzing) en Ratailaka games koop ik sowieso meestal als afwisseling van langere games zoals Nioh of Lego.
    0 0